Bagi mencapai status bertaraf dunia, Kuala Lumpur seharusnya dapat menawarkan kualiti hidup yang lebih baik kepada warga kota, dengan menyediakan kemudahan-kemudahan yang berkualiti dan mewujudkan satu rangka kerja di mana semua penduduk mendapat akses yang saksama kepada kemudahan-kemudahan yang disediakan dan bebas daripada kemiskinan.

Pendapatan Purata

Purata pendapatan bulanan isi rumah bagi penduduk Kuala Lumpur telah meningkat daripada RM3,371 pada tahun 1995 kepada RM4,105 pada tahun 1999. Berbanding dengan purata pendapatan nasional sebanyak RM2,472 pada tahun 1999, purata pendapatan isi rumah bulanan di Kuala Lumpur adalah 66.0 peratus lebih tinggi.

Kadar pertumbuhan purata tahunan untuk pendapatan isi rumah bagi Kuala Lumpur untuk tempoh 1995-1999 adalah sebanyak 5.0 peratus dan lebih rendah berbanding dengan purata nasional sebanyak 5.2 peratus (rujuk Jadual 5.1).

Berdasarkan petunjuk pendapatan tidak langsung seperti pemilikan kereta dan motosikal, Jadual 5.2 menunjukkan bahawa Kuala Lumpur mempunyai 985.7 buah kereta dan motosikal bagi setiap 1,000 penduduk pada tahun 2000, berbanding 421.9 buah kereta dan motosikal bagi setiap 1,000 penduduk di Malaysia secara keseluruhannya. Ini menunjukkan bahawa kadar pemilikan kenderaan bermotor di Kuala Lumpur adalah dua kali ganda berbanding purata nasional (rujuk Jadual 5.2).

Dari segi penggunaan talian telefon, walaupun terdapat penurunan dalam bilangan talian telefon bagi setiap 1,000 penduduk dari tahun 1995 sehingga 1997, namun bilangan pengguna telefon sebenar bagi penduduk Kuala Lumpur telah meningkat iaitu dalam bentuk telefon bimbit.

Pengagihan Pendapatan

Rajah 5.1 menunjukkan perbandingan antara Kuala Lumpur dan Malaysia dari segi pengagihan pendapatan isi rumah. Kemewahan relatif penduduk Kuala Lumpur dibuktikan oleh fakta bahawa 23.5 peratus purata isi rumah di Kuala Lumpur memperoleh pendapatan lebih daripada RM5,000 sebulan berbanding dengan 9.8 peratus di Malaysia. Walau bagaimanapun, sebanyak 8.1 peratus isi rumah di Bandar Raya memperoleh pendapatan kurang daripada RM1,000.00, yang boleh dikategorikan sebagai golongan yang tidak mampu untuk membeli rumah kos rendah.

• Sebilangan penduduk tergolong dalam kumpulan yang berpendapatan rendah.

Tahap kemiskinan di Kuala Lumpur telah meningkat daripada 0.5 peratus pada tahun 1995 kepada 2.3 peratus pada tahun 1999. Walau bagaimanapun ini adalah masih rendah berbanding dengan purata nasional sebanyak 7.5 peratus (rujuk Rajah 5.2).

• Peningkatan dalam bilanganwarga kota miskin

Terdapatnya keprihatinan yang tinggi di kalangan orang ramai mengenai tahap pencemaran sungai, kebisingan, pencemaran udara dan pemusnahan hutan-hutan. Terdapat juga keprihatinan mengenai aspek-aspek keselamatan dan perlindungan serta vandalisme di beberapa kawasan dalam Bandar Raya. Satu kajian persepsi terkini yang dijalankan oleh Unit Perancangan Ekonomi mengesahkan penemuan di atas. Ia selanjutnya mendedahkan tahap ketidakpuasan yang tinggi terhadap akses kepada kemudahankemudahan kebudayaan dan rekreasi serta tahap interaksi dan integrasi sosial yang rendah di Bandar Raya.

• Ketidakpuasan terhadap sesetengah infrastruktur, utiliti, perkhidmatan serta kemudahan masyarakat dan kebudayaan.

Selaras dengan wawasan Sebuah Bandar Raya Bertaraf Dunia, objektif-objektif yang berkaitan dengan pendapatan dan kualiti hidup adalah untuk:

• membasmi kemiskinan dan meningkatkan taraf pendapatan keseluruhan terutama bagi golongan yang berpendapatan rendah;

• menyediakan peluang dan kemudahan kepada warga kota untuk mencapai kemajuan ekonomi dan sosial; dan

• menyediakan persekitaran yang bersih, selesa dan selamat, dan akses kepada kemudahan masyarakat dan kebudayaan yang berkualiti serta perkhidmatan awam yang disokong oleh infrastruktur yang efisien.

Pendapatan isi rumah merangkumi keduadua pendapatan langsung dan tidak langsung. Pendapatan ‘tidak langsung’ termasuk pendapatan daripada sewaan (atau pendapatan sewaan rumah) dan keuntungan ke atas modal daripada pemilikan hartanah. Ini adalah satu faktor penting dalam meningkatkan pendapatan dan nilai bersih isi rumah yang berpendapatan rendah. Apabila nilai hartanah meningkat seiring dengan pertumbuhan ekonomi dan perkembangan Bandar Raya, pendapatan dan nilai bersih pegangan hartanah isi rumah yang berpendapatan rendah akan meningkat.

Pemilikan rumah adalah tujuan utama program perumahan kos rendah Bandar Raya, supaya pemilik yang mendiami rumah akan menikmati keuntungan modal daripada hartanah mereka. Pemilik rumah kos rendah seharusnya dibenarkan menggadai atau menjual rumah untuk merealisasikan keuntungan modal ke atas hartanah mereka. Ini akan membolehkan golongan berpendapatan rendah menjanakan dana untuk tujuan pelaburan produktif seperti pendidikan, perniagaan atau memperoleh hartanah-hartanah yang lebih baik.

Walaupun usaha-usaha telah dijalankan oleh DBKL untuk memberi peluang meningkatkan pendapatan dan menyediakan perumahan, perkhidmatan perubatan dan pendidikan, masih terdapat golongan miskin di Bandar Raya.

Dasar:

IC 1: DBKL akan melaksanakan langkahlangkah untuk meningkatkan komponen pendapatan tidak langsung bagi nilai bersih isi rumah yang berpendapatan rendah.

IC 2: DBKL akan mempertingkatkan usahausaha untuk membasmi kemiskinan termasuk bekerjasama dengan agensi-agensi berkaitan.

Sesetengah tempat di dalam Bandar Raya, khususnya Kawasan Rizab Melayu, kampung tradisi, kampung baru dan kawasan usang, mempunyai nilai hartanah yang rendah walaupun terletak di lokasi yang strategik. Langkah-langkah akan diambil untuk merealisasikan potensi sepenuhnya kawasankawasan tersebut.

Dasar:

IC 3: DBKL akan mempermudah pembangunan di Kawasan Rizab Melayu, kampung tradisi, kampung baru dan kawasan usang.

Pembangunan Kawasan Rizab Melayu, kampung tradisi dan kampung baru dibincangkan dalam Bab 16.0: Kawasan Khusus.

Bagi membantu golongan yang berpendapatan rendah, DBKL akan memberi bantuan peruntukan kewangan, organisasi dan kepakaran melalui program-program sosial bertujuan meningkatkan pendapatan dan membaiki kualiti hidup mereka. Program-program bagi menyokong dan membangunkan usaha-usaha perniagaan untuk golongan ini akan digalakkan.

Dasar:

IC 4: DBKL akan mempromosi dan meningkatkan program-program sosial bagi golongan yang berpendapatan rendah dan miskin.

golongan yang berpendapatan rendah dan miskin

Akses yang baik kepada perkhidmatan awam, sosial dan kebudayaan yang berkualiti akan memberi sumbangan yang besar kepada pembaikan kualiti hidup warga kota. DBKL boleh menyediakan urus tadbir yang baik dengan menambah penglibatan warga kota dalam meningkatkan persekitaran hidup mereka.

Dasar:

IC 5: DBKL akan, melalui penyelarasan dengan pihak-pihak berkuasa dan agensi-agensi yang relevan, dan penglibatan orang awam, memastikan penyediaan perkhidmatan awam yang berkualiti tinggi.

Terdapat sokongan yang padu daripada warga kota Kuala Lumpur sebagaimana yang dizahirkan melalui kebanggaan dan semangat kekitaan untuk Bandar Raya mereka. Bagi memanfaatkan hal ini dan untuk meningkatkan persekitaran hidup, satu konsep ‘masyarakat mengurus sendiri’ akan diperkenalkan yang mana anggota masyarakat itu sendiri mengurus dan memajukan kawasan mereka dengan DBKL memberi sokongan dalam bentuk latihan, peralatan dan kepakaran.

Dasar:

IC 6: DBKL akan menerima pakai konsep ‘masyarakat mengurus sendiri’ dan mempromosikan pelaksanaannya di kawasan-kawasan kediaman terpilih.