DBKL juga perlu menyediakan struktur bandar yang efisien dan saksama yang mengagihkan ruang perdagangan dengan baik, oleh itu semua bahagian di dalam Bandar Raya akan mempunyai akses kepada kemudahan tersebut mengikut keperluan. Penduduk di Bandar Raya akan mudah sampai dengan selesa ke kemudahan membeli-belah di mana jua mereka berada. Oleh itu, DBKL akan cuba memenuhi kehendak peniagapeniaga tempatan serta syarikat multi-nasional, agar mereka mampu memiliki ruang pejabat di kawasan-kawasan yang dapat memenuhi sumber dan keperluan organisasi masing-masing.

Anggaran jumlah ruang lantai perdagangan di Kuala Lumpur dan konurbasinya (KLK) adalah 64 juta meter persegi di mana 66 peratus terletak di Kuala Lumpur.

Komponen utama ruang lantai perdagangan di Kuala Lumpur adalah terdiri daripada pejabat, membeli-belah, hotel, pangsapuri servis dan perkhidmatan-perkhidmatan lain. Rajah 7.1 menunjukkan ruang lantai sedia ada dan komited mengikut status dan komponen manakala Jadual 7.1 menunjukkan ruang lantai sedia ada dan komited mengikut status dan zon strategik. Ruang lantai perdagangan telah meningkat sebanyak 277 peratus antara tahun 1980 dan 2000. Bilangan pekerjaan di dalam sektor ini ialah sebanyak 698,100 iaitu penambahan 82 peratus sejak 1980. Secara keseluruhannya, komponen utama sektor perkhidmatan perdagangan telah mengalami pertumbuhan yang agak pesat pada tahun-tahun kebelakangan ini.

Rajah 7.2 menunjukkan taburan kawasan pejabat sedia ada di Kuala Lumpur. DBKL telah melaksanakan Garis Panduan Bangunan Pintar yang diguna pakai bagi setiap pembangunan pejabat baru di Kuala Lumpur. Termasuk dalam garis panduan ini adalah keperluan bagi Sistem Pengurusan Bangunan, penggabungan infrastruktur ICT dan langkah-langkah penjimatan tenaga. Kesannya, terdapat stok bangunan pejabat di Kuala Lumpur yang mempunyai kualiti yang tinggi.

Terdapat banyak bangunan pejabat lama, termasuk yang dikosongkan akibat perpindahan pejabat kerajaan ke Putrajaya, yang mempunyai kekurangan kemudahan asas ICT.

• Banyak bangunan pejabat lama di Kuala Lumpur yang usang dan kekurangan kemudahan asas ICT.

Rajah 7.3 menunjukkan taburan kawasan membeli-belah sedia ada dan komited di Kuala Lumpur. Kemunculan pasar raya besar dan pusat membeli-belah mega untuk aktiviti beli-belah yang umum serta rekreasi di pinggir Bandar Raya telah mula mengubah corak pembangunan runcit di Kuala Lumpur. Rumah kedai, bentuk membeli-belah tradisional semakin kurang relevan di mana orang ramai lebih menyukai kesenangan, keselesaan hawa dingin dan pilihan barangan yang lebih banyak ditawarkan di kompleks membeli-belah besar.

Kawasan-kawasan membeli-belah tradisional di Pusat Bandar Raya telah diambil alih dengan kemunculan banyak pusat membeli-belah berskala besar di Bandar Raya. Kesannya, tidak terdapat secara jelas kawasan atau tunggak tarikan utama membeli-belah di Pusat Bandar Raya.

• Kekurangan kawasan atau tunggak membeli-belah utama.

Sektor tidak formal memainkan peranan yang penting dalam sosioekonomi penduduk Bandar Raya. Penjaja dan peniaga kecil merupakan agen ekonomi yang efektif dan efisien dalam pengagihan barangan dan perkhidmatan. Mereka membantu dalam mengurangkan kos kehidupan di Bandar Raya dengan menawarkan harga makanan dan barangan keperluan lain dengan harga yang berpatutan dan pilihan yang luas kepada pengguna. Di samping menjadi sumber kehidupan beribu penduduk yang terlibat dalam sektor ini, penjajaan dan perniagaan kecil juga merupakan sebahagian daripada budaya hidup masyarakat Malaysia.

Sehingga kini tidak terdapat kawasan dan kemudahan yang dikhaskan yang mencukupi bagi menampung jumlah penjaja dan peniaga kecil sedia ada di Bandar Raya. Ini menyebabkan masih lagi terdapat penjaja dan peniaga kecil yang menjalankan operasinya di kawasan-kawasan tidak sesuai yang telah mendatangkan masalah-masalah sanitasi seperti kebersihan serta pembuangan sampah dan halangan lalu lintas.

• Ketidakcukupan kawasan dan kemudahan yang dikhaskan untuk penjaja dan peniaga kecil.

Sikap sebahagian penjaja dan peniaga kecil yang kurang mementingkan aspek kesihatan diri dan pembantu, kebersihan diri dan premis, mutu sajian, susun atur di dalam premis dan layanan mesra terhadap pelanggan menggambarkan tahap perkhidmatan penjajaan dan perniagaan kecil yang kurang memuaskan.

• Tahap perkhidmatan penjajaan dan perniagaan kecil yang kurang memuaskan.

Untuk mewujudkan struktur bandar raya yang efisien dan saksama, DBKL bertujuan untuk:

• memastikan taburan yang berfungsi bagi pusat-pusat bandar untuk membolehkan peletakan kemudahan perkhidmatan dan perdagangan di lokasi-lokasi yang bersesuaian bagi penduduk. Penjaja di Jalan Raja Bot

Berdasarkan kepada sepuluh buah bandar utama di rantau Asia Pasifik (1995-1997), Kuala Lumpur menduduki tempat kelima sebagai lokasi termurah bagi menubuhkan syarikat-syarikat bertaraf antarabangsa. Purata kos penyelenggaraan tahunan sebuah pejabat di Kuala Lumpur adalah kira kira 24 peratus daripada kos di Singapura dan 22 peratus di Hong Kong. Kadar sewa bersih ruang pejabat utama juga adalah lebih rendah jika dibandingkan di Singapura, Hong Kong, Bangkok dan Sydney. Berdasarkan kepada perbandingan harga yang kompetitif, dengan ini, Kuala Lumpur mempunyai potensi yang baik untuk menjadi pusat perdagangan dan kewangan antarabangsa.

Untuk mempromosi Kuala Lumpur di luar negara, sebuah badan pembangunan perniagaan akan ditubuhkan bagi menyelaras pelbagai aspek pembangunan perdagangan di Bandar Raya. Badan ini akan mempromosikan aktiviti perniagaan dan memasarkan Kuala Lumpur sebagai pusat perdagangan dan kewangan antarabangsa melalui penyebaran maklumat berkaitan dengan kemudahan yang disediakan, peraturan dan prosedur untuk menubuhkan perniagaan dan anggaran kos operasi yang diperlukan untuk menjalankan perniagaan di Kuala Lumpur.

Dasar:

CO 1: DBKL akan menubuhkan sebuah badan pembangunan perniagaan yang akan menyelaras pelbagai pembangunan perdagangan di Bandar Raya, mempromosi aktiviti perniagaan dan memasarkan Kuala Lumpur sebagai pusat perdagangan dan kewangan antarabangsa.

Sungguhpun kos yang kompetitif adalah faktor penting, ia secara tersendiri tidak mencukupi untuk menarik perniagaan antarabangsa menempatkan pejabat-pejabat wilayah mereka di Bandar Raya. Untuk Kuala Lumpur mencapai status sebagai sebuah bandar raya bertaraf dunia, perlu terdapat infrastruktur pemboleh seperti ruang pejabat utama, rangkaian komunikasi bertaraf dunia, pelbagai perkhidmatan perniagaan khusus, sumber tenaga kerja yang berkelayakan dan kemudahan pendidikan dan latihan serta rangkaian pengangkutan nasional dan antarabangsa yang efisien.

Salah satu infrastruktur pemboleh yang penting ialah penawaran bangunan pejabat yang banyak dengan dilengkapi peralatan berteknologi terkini dan infrastruktur ICT. Garis panduan kawalan perancangan akan dilaksanakan dengan mengintegrasikan infrastruktur ICT dalam pembangunan pejabat dan hotel baru. Penambahbaikan bangunan-bangunan perdagangan sedia ada yang mengandungi infrastruktur ICT akan digalakkan.

Dasar:

CO 4: DBKL akan memastikan penyediaan infrastruktur pemboleh yang mencukupi bagi Kuala Lumpur mencapai status sebagai sebuah pusat perdagangan dan kewangan antarabangsa.

Pembangunan aktiviti membeli-belah di Kuala Lumpur adalah di peringkat peralihan dan oleh itu kelihatan tidak terancang dan teratur. Satu kawasan atau zon membeli-belah perlu ditentukan berbanding kompleks membeli-belah sebagai tumpuan utama aktiviti runcit.

DBKL memerlukan pihak swasta menyediakan premis penjaja di kompleks pembangunan bercampur. Pada masa yang sama, DBKL akan meneruskan dasar menempatkan semula penjaja penjaja tepi jalan ke pusat-pusat penjaja yang ditetapkan di mana semua kemudahan yang diperlukan disediakan dalam persekitaran yang bersih.

Dasar:

CO 8: DBKL akan memantau peruntukan premis penjaja dan peniaga kecil dan membina premis penjaja tambahan di mana perlu.

CO 9: DBKL akan mengehendaki pembangunan perdagangan swasta menyediakan premis penjaja dan peniaga kecil di dalam pembangunan mereka.

Begitu juga, pusat membeli-belah dengan kemudahan tempat letak kenderaan yang mencukupi akan digalakkan dibangunkan di pusat-pusat daerah yang dihubungkan sepenuhnya oleh pengangkutan awam dan persendirian.

Dasar:

CO 11: DBKL akan memastikan kemudahan perdagangan diselerakkan kekawasan luar Pusat Bandar Raya mengikut strategi pembangunan.

CO 12: DBKL akan mempromosikan penubuhan pejabat sub wilayah untuk perniagaan swasta dan pusat membeli-belah di pusat-pusat daerah.

Unjuran keperluan masa depan adalah berdasarkan kepada angka pekerjaan untuk sasaran 2.2 juta penduduk sehingga tahun 2020. Taburan kemudahan perdagangan mencerminkan strategi pertumbuhan sederhana di Pusat Bandar Raya dan taburan yang lebih seimbang di zon-zon strategik yang lain mengikut jumlah penduduknya. Unjuran keperluan penjaja adalah diselerakkan secara seimbang kepada enam zon strategik. (Rujuk Jadual 7.2 dan Rajah 7.5).